«...و گوش می‌دادی

  به حزن من که ناله‌کنان می‌رفت

     و عشق من که گريه‌کنان می‌مرد

 تو گوش می‌دادی

   اما مرا نمی‌ديدی...

 

  من از تو می‌مردم

    اما تو زندگانی من بودی...»

/ 5 نظر / 6 بازدید
H

خندم مي‌گيره از بس مي‌شناسمت!

H

يه كم گريه كن خوب مي‌شي داداش :))

....

اما تو زندگانی من هستی

نسيم

خيلی لطيف و دلنشين. مرسی

پانی

اي نسيم سحر آرامگه يار کجاست /// منزل آن مه عاشق کش عيار کجاست. شب تار است و ره وادي ايمن در پيش ///آتش طور کجا موعد ديدار کجاست . هر که آمد به جهان نقش خرابي دارد /// در خرابات بگوييد که هشيار کجاست . آن کس است اهل بشارت که اشارت داند /// نکته‌ها هست بسي محرم اسرار کجاست . هر سر موي مرا با تو هزاران کار است /// ما کجاييم و ملامت گر بي‌کار کجاست .