مسابقه فوق جذاب فوتسال امروز رو با همکاران شرکت تماشا می کردیم. با خداحافظی تلخ ایران از جام جهانی اون هم در دقیقه آخر تنها چیزی که در چهره دوستان می شد دید، یک حس بسیار بسیار آشنا بود؛ چیزی که من اسمش رو می گذارم  حسرت سرد شده. این نوع حسرت، معلول شکست یا نرسیدن به مراد نیست، حسرت به دل موندن برای حسرت نکشیدن دائمیه. خاموش شدن جرقه کوچک امیدیه که برای چند لحظه توی دلهای همیشه ناامیدی که عادت به شکست دارند روشن شده. نمی دونم درکی از تفاوت باختن و Loser بودن دارید یا نه؟

روزهای خوش ملت ایران رو به یاد بیارید، انقلاب مشروطه و مجلس اول شورای ملی، انقلاب دوم مشروطه و شکت مستبدین، ایام دولت مصدق و نهضت ملی، روزهای آخر سال 57، آزادی خرمشهر، دوم خرداد 76 و سالهای اول دولت خاتمی. فکر نمی کنم روز خوشی بوده که از قلم افتاده باشه.
و به یاد بیارید این ایام کوتاه خوشی هر کدوم چطور و در چه سالهای درازی به فجیع ترین نحو ممکن از دماغمون در اومدن!

چرا عیش ما همیشه ناتمامه؟ حسرت به دل موندیم واسه یک جشن ملی واسه یک امیدواری کم استرس و کم هزینه و یک پیروزی دائمی و برگشت ناپذیر ولو خیلی کوچیک. امروز کمتر کسی هست که امید به بهبود شرایط و اصلاح وضعیت داشته باشه. فکر می کنید این موج ترسناک مهاجرت بچه ها از ایران علتی غیر از این موضوع داره؟

از فرط خستگی و افسردگی حال ندارم زیاد بنویسم فقط همینو میگم که این شکستهای دائمی دارند دودمان ایران و ایرانی رو به باد میدن. ناامیدی، پرخاشگری و منفعت طلبی بیمارگونه رو در اطرافتون ببینید. این شکستها دارند خودشون رو با تمام وجود به تمام شئون زندگیمون تحمیل می کنند و هرجا که گیر بیارند مثل سلولهای سرطانی بدخیم خودشون رو بازتولید می کنند؛ ورزش، کسب و کار، خانواده، دوستی...

یکی به من بگه عیب کار کجاست!؟ این سیکل منحوس شکست رو کجا میشه برای همیشه متوقف کرد و استارت چرخه بهبود رو هرچند با سرعت خیلی کم زد؟ نظر بدین لطفا!

/ 22 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
rco us i-n

به پویان: گفتی: "و اما دومین دلیل: این فرهنگ انتظار معجزه و منتظر روز رستگاری بودن دلیل اصلی عدم توفیق است... " اتفاقا اگه به انتظار معتقد بودیم انقدر منتظر حل شدن ایکی ثانیه ای همه چی نبودیم. اتفاقا کاش به انتظار معتقد بودیم. اونیکه رو یه پروژه تحقیقاتی داروسازی که شاید عمر نوه هاشم به نتیجه دادنش قد نده به انتظار معتقده یا ماها که تو همه چی دنبال جادو و ورد و ... ایم؟

پویان

به rco us i-n : منظور من "انتظار معجره" بود نه "انتظار"... من و شما مثل هم فکر می کنیم. اینکه می گویم این فرهنگ بد است به دلیل این است که هم جلوی تلاش را می گیرد و هم انگیزه کسب توفیق را کم می کند... کم طاقتی عامل بوجود آمدن "انتظار معجزه" است... و آنگاه که passive می شوی وقتی است که به دنبال راه های فرا واقعی برای رسیدن به اهداف می روی... "انتظار" به تنهایی مفهومی دیگر دارد و در این بحث محلی ندارد ممنون.

علی (رفیق دبیرستان)

سلام سید. از راه دور رویت را می بوسم. دمت گرم. دست به قلمت خیلی ملسه! خیلی قشنگ می نویسی. "حسرت به دل موندن برای حسرت نکشیدن دائمیه" این را جان من از کجات در آوردی؟! من دقیقا این را در لحظه لحظه زندگیم تجربه کردم طوری که اگر حسرت به دل نباشم احساس می کنم یک جای کار می لنگه. نوشتن یادت نره. من همیشه چک می کنم ببینم چیز جدید نوشتی یا نه. کارت درسته سید...

بابک

دوست عزیز خیلی خوب نوشتی و گفته ای نظر بدین. به قول ایرج میرزا جز گه و گند و کثافت چیزی اندر این شهر ندیدم بنده هرکجا شهر مسلمانان است از گه و گند بود آکنده

نگین

به به سلام آقای سیدین چه عجب شما اژ کردین و یه صفایی دادین اقای سیدین دیگه گذشت اون زمون...اون زمون انقلاب و شوروو شوق قدیم کاری نمیشه کردد چی بگیممم والااا امیدوارم تموم شه اینا یه روز ی البتهههههههه[لبخند]

بانوی اردی بهشت

خوبه اینروزا هر اتفاقی می افته مثه از مدینه گفتن و بوی کبابه .. ایراد کار اینجاست که ما وسط اون خوشیا جیک جیک مستونمون هس اما فکر زمستونمون نیس حالام سر سیاه زمستونی فقط بلدیم بگیم هوا بس ناجوانمراده سرد است ...

rco us i-n

همه نظر دادن الا خود چریک [چشمک]

مهدی

بازی ایران-استرالیا!!!