جناب آقای دکتر معین!<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

  خواندم که شما اولین اقدام عملی خود در راه تشکیل جبهه‌دموکراسی‌خواهی را ارائه « لایحه‌عفوعمومی » اعلام کرده اید.نمی‌دانم این عفو و بخشش که بر فرض تصویب توسط مجلس فرمایشی، مطمئنا باید به تایید مقام رهبری نیز برسد، شامل حال چه کسانی خواهد‌بود؟ فقط امیدوارم مرادتان عفو زندانیان و محکومین سیاسی، مطبوعاتی و عقیدتی نباشد!

   آیا برای مرد شریفی همچون عباس امیرانتظام طلب عفو می کنید که 25 سال از عمر خود را به اتهام واهی جاسوسی ( که روزگاری توسط برخی دوستان شما همچون مهندس میردامادی و... به او وارد شد ) در زندان گذرانده‌است؟ آیا درخواست عفو ملوکانه برای کسی که علیرغم روشن شدن ناروایی محکومیتش و حتی درخواست تلویحی سران نظام، هیچگاه هیچ درخواست عفوی برای خود ننوشته است لکه دار کردن کلمه شرافت و آزادگی نیست؟ مردی که سلامت نفسش زبانزد تمام دوستانی است که  طعم حبس سیاسی و زندان اوین را چشیده‌اند.

   یا برای دانشمند آزاده ای همچون دکتر ناصر زرافشان  که به خاطر وکالت قربانیان قتلهای زنجیره‌ای و دفاع از حقوق مظلومین این فاجعه ملی زندانی‌است و این روزها ماراتن مرگ را در زندان اوین آغاز کرده‌است؟ کسی که اگر نبود اسناد ويرانگری که در اختيار دارد، امروز مطمئنا در همين زندان نيز به سر نمی‌برد و به جايی می‌رفت که بسياری از سينه هایی که سابقا محرم اسرار بودند رفته‌اند!  

 یا می‌خواهید برای نویسنده‌ای که ممنوع القلم شده، معلمی که ممنوع التدریس شده، روحانی که  ممنوع المنبر شده، هنرمندی که ممنوع التصویر شده، دانشجویی که زندانی شده و پیر و جوانی که به جرم تفکری نه چندان همساز با آنچه حاکم مستبد می‌اندیشد، حرمت کهنسالی و غرور جوانی اش لگدمال شده، طلب بخشش کنید!؟  به گمانم آنچه امروز، حکمران دانا باید در پی آن باشد عفو نیست بلکه اعاده حیثیت از بیگناهان است و اگر عفوی باشد، این مظلوم است که باید ببخشد نه ظالم! به عنوان کسی که هنوز هم چشم بسیاری از آزاداندیشان و ستمدیدگان به شما دوخته شده، در کلام خود دقت کنید؛ عفو و چشم‌پوشی درخور گناهکاران است نه دگراندیشان! 

   جناب آقای معین! آیا شما تصور نمی‌کنید؛ آ‌‌نچه باعث گناهکار شمرده شدن کسانی گشته که شما امروز قصد پی‌گیری به اصطلاح عفو آنها را دارید؛ قانون اساسی و قوانین رایج مملکت، رویه استباط و اجرای آنها و مهمتر از همه، اراده ایست که در استفاده ابزاری از قانون برای پیشبرد اهداف انحصارطلبانه حاکمان وجود‌دارد؟ فرض که عفوی صورت گرفت و این بزرگواران پذیرفتند و عفو شدند! چه تضمینی هست که فردا روز دوباره با خیل محکومین که بسیاریشان همین عفو شدگان امروزند مواجه نباشيد؟

   ...بهتر است کاری کنید که از این پس نفس کشیدن در این مملکت جرم نباشد!

   و نکته آخر اینکه؛ بهتر است به شخصی که هر از چندگاهی عفو و مرحمت خویش را شامل حال عده ای می‌کند گوشزد کنید که تنها کسی که در مقام عفو و چشم پوشی و آگاه به پیدا و پنهان مردمان است خداوند متعال است وبس و مخلوق همان بهتر که بندگی کند و لاف خدایی نزند.    

 

 

/ 5 نظر / 3 بازدید
رضا

سلام. وبلاگ جالبي داري. از خواندن آن لذت بردم. خصوصا از قسمت چريكها و جنگ. من هم جنگ خودم را دارم. به وبلاگ من سر بزن تا در مورد آن بيشتر بداني. متشكرم. يا علي.

نسيم

باز هم خدا معين را خير دهد که در همين حد هم جرئت کرده حرف بزند.

پانی

وبلاگ زیبایی دارید فقط قسمت چریک ها و جنگها را بیشتر کنید:))

امیر حسین محمدی

سلام :) ديشب معين در دانشگاه صنعتی اصفهان لايحه عفو عمومی را اصلاح کرد و آن را به آشتی ملی و عفو عمومی تغيير داد. اما کماکان برخی ايراداتی که گفتين وارده. ارادتمند

نسيم

ايولا چريک!!!!!